W antycznej Grecji w sprawy właściwej dietetyki bardzo angażował się Hipokrates, którego dziś uważamy za ojca rozwoju medycyny. Hipokrates sądził, że najważniejszą substancją odżywczą jest woda i dość naiwnie dzielił pokarmy na osuszające i nawadniające, a prawidłowe odżywianie sprowadził jedynie do zachowania w ciele bilansu wodnego. Podwaliny prawdziwie współczesnej dietetyki zrodziły się dopiero w końcu XVIII w. Dzięki pracom francuskiego fizyka i chemika Lavoisiera zrozumiano, że żywność ulega w organizmie spaleniu, dostarczając niezbędnej do życia energii. Zaczęto wtedy, za pomocą przemyślnych konstrukcji, mierzyć ilość energii dostarczanej przez poszczególne pokarmy oraz określać energetyczne zapotrzebowanie pokarmowe ludzi w zależności od wieku, budowy i płci. Dalszego ogromnego postępu w badaniach nad żywnością dokonano w XIX wieku, kiedy zidentyfikowano podstawowe składniki pokarmowe dostarczające energii: białka, tłuszcze i węglowodany i niemniej zbędne – składniki mineralne.

Na początku XX wieku do nieenergetycznych, niezbędnych składników pokarmowych dołączyły jeszcze witaminy. Termin ten wprowadził do nauki o żywności amerykański biochemik polskiego pochodzenia Kazimierz Funk, odkrywając pierwszą z witamin – tiaminę jako czynnik zapobiegający chorobie ber-beri.

Świadomość znaczenia witamin, minerałów i pierwiastków śladowych – tzw. suplementów jest stosunkowo nowa, jeszcze do niedawna odżywianie odgrywało niewielką rolę w konwencjonalnym leczeniu. Obecnie stresy życia codziennego i szkody ponoszone przez nasze organizmy w wyniku skażenia środowiska, a także inne czynniki, są przyczyną całego szeregu zaburzeń zdrowotnych. Powstała więc konieczność zbadania związków pomiędzy zdrowiem a szczególnymi składnikami pożywienia. Przyczynił się do tego także fakt, że obecnie ludzie coraz częściej czują się odpowiedzialni za własne zdrowie i przywiązują coraz większą wagę do ćwiczeń fizycznych i emocji. Powoli, lecz nieuchronnie przestawiają się na nowe środki lecznicze – zioła i składniki odżywcze, które współdziałają z organizmem, aby utrzymać go w dobrej formie. W odróżnieniu od niektórych niekonwencjonalnych leków, które mogą łagodzić objawy, ale nie likwidują zasadniczej przyczyny schorzenia, substancje naturalne, takie jak witaminy, składniki mineralne oraz inne niezbędne składniki odżywcze, działają całkiem inaczej.